Stablo

 

 

Stablo je moje ostarilo

Kicma ga vise ne drzi

Ka kibli se nakrivilo

Ispi ga zlozemlja i sprzi.

 

Korjenom zlokobi pripijeno

Grane i poglede u nebo pruza

Na njima plodovi i suze zriju

U krv joj sjeme uronjeno

 

Preklana krika na usnama

Mase paucinom milosnom

Od vucjih vjetrova poderana

Molitvom izdanke krije

 

Al sudba otkide mladice nade

Oci usahle od gledanja u povratak

Uvijek isti snovi, rascvjetala lica

Misli u ceznji poderale opanke

I ispod zemlje ce cekati izbijanje klica.