Semirov san

 

 

Sta to radis Semire

Kopam po proslosti

Buducnost covjeku trazim

Ispod zemljine teze

I ispod opste ravnoteze

U iskonu vremena

U vjeku kamena

 

Zarobljeni smo u svoje lubanje

Valja nam vidike iz kosti izvuci

Srca su nam novcem okovana

Duse predaka moramo pronaci

 

Obisla je moja dusa Magelanov put

Trazeci smisao

Na piramidi Maja zadrhtah ko prut

Paleci tesku misao.

 

I u mojim genima slike

Piramide, hramovi, kugle kamene

Hocu da probudim snene

Maje, Asteke, Atlantidjane

 

Cuda su cinili nasi stari

Oni su galaktickog duha znali

To mogu samo vasiosanjari

Vidike do cakre oni su imali

 

Sta to pricas Semire

Ko si ti covjece

Da takve govoris stvari

Istina je Bozije umjece

On je stvorio svemire

 

On je i meni dao glas

Iz samog buma cuje se eho

Ko nema sluha ni cuti nece

Vrijeme je da nadjemo nas

 

Istoriju pisase oni

Sto tek pisati naucise

Istorija je bila i prije njih

Al oni po svome skrojise

 

Nemoj tako Semire

Ljudi cine kako znaju

Ne znaju oni tvoje nemire

 

Cine oni vise nego sto im je dano

Cak i glave odsjecaju

Sinoc mi na san dodje Djordano

I kaze istraj Semire

Pozdravlja te i Galileo

I svi cije misli ubise

 

Ima da shvate jedosmjerni

I oni samoizabrani

Da nisu samo oni  bogom dani

I da smo svi insani

U istom zrnu posijani

 

I da su dzaba klali

I sjeme zatirali

Svaka se klica cuva

U Izvoru, u Cakri, u Knjizi

 

Sve necije oci vide

Nekom je sudjen mrak

Onaj sto zna i daje znak

Dade vremenu piramide

 

Iskopaj oci da vide sve

Sjene i njihove mrakove

Tesko je sa samoslijepcima

Tesko za humanoide

 

Pokazi suncu vjecitu grobnicu

I lubanje bosanske

I ako je ne bude

Bice je, jer pocinje budjenje

Onih sto o njoj usnise

 

Pokazi im da jedno smo nekad

Bili

Da smo od iste krvi krvavi

I da cemo opet jedno biti

Univerzalni i

Bogumili

 

Zapjevaj covjeku pjesmu

O zanosu trazenja

Nek zaboli njihova istina

Tvrda ko kamen Sizifov

 

Al sve dok samo ti vidis

Ono sto se vidjeti ne moze

Noge ce ti sjeci

Inkvizitori  i velmoze

A kada iz zemlje izrone

I kada ipak vide

U svom mraku piramide

Pjesme ce ti isti pjevati

Poltroni i preperlignjide

 

Ne brini za to Djordano

Sve je u krvi zapisano

Moja je mumija u genima

Ovo tekucine oko duse moje

Veze me vrpcom za kam zemni

Al duh moj je biljka penjacica

Htio bi do neba

Do hrama sunceva

 

Sa visa daleko seze oko

Idemo dalje i u sebe duboko

Dosta smo slusali supalj sum

Izmedju zemlje i vise sile

Postoji pupcani poljubac

I zapis gena, kod vremena

 

 

Nista te smrtnik razumjet nece, Semire

Al velika lavina se iza brda valja

 

Prizemni se lako s lavinama ne mire

Smrtnik i ne zna besmrtnost duha

Kad izroni razumjece

 

Onaj ko duhom u piramidi pocine

Osjetice da je i on dio neceg

Veceg

Velikog sto se o svemu brine

I neda da mine

Nada i misao u velicine

I smisao svega

Pa i zakopanog sjecanja

Ispod Velikog Brijega

 

 

 

          ET, www.snovi.org

          02.12.2005